Atletiek palmares Luc Van Berlo

Luc Van Berlo (atleet)

Geboortedatum:     22/111968

Nationaliteit:         België

Sportieve informatie

Discipline:           sprint, specialisatie 400 meter

Eerste titel:         Belgisch indoorkampioen 400 m 1994

Tweede titel:       Vlaams (VAL) outdoorkampioen 400 m 1995

Portaal                 Atletiek

Luc Van Berlo (1968) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in de sprint, fond. Zijn belangrijkste prestaties zijn Vlaams kampioen outdoor, Universitair en Belgisch indoor,  plus hij behaalde 3x brons Belgisch podium op de 400 meter.

Deelname 400m Internationale Indoor meeting Gent 1992

Inhoud

  • 1 Loopbaan
  • 2 Vlaamse kampioenschappen
  • 3 Persoonlijke records
  • 4 Palmares

o            4.1 200 m

o            4.2 400 m

o            4.3 800 m

Loopbaan

Luc Van Berlo werd in 1991 kampioen bij Belgisch studentenkampioenschap indoor atletiek op de 400 m. In 1994 werd hij indoorkampioen op de 400 m. Tussen 1994 en 1998 behaalde hij 3x brons Belgisch podium, werd hij eenmaal VAL kampioen, 5 keer provinciaal kampioen outdoor en indoor Belgisch kampioen op de 400 m en één maal op de 800 m. Hij was aangesloten bij Antwerp Atletiek Club (AAC) tot 1994 en OLSE Merksem AC. In zijn loopbaan heeft hij twee keer de 4×400 ploeg voor de Europacub versterkt, ook 1x individueel op de 400 meter in Basel. Hij is nog steeds actief bij OLSE Merksem AC is als trainer, aangesloten bij VAT.

Vlaamse kampioenschappen

Outdoor

Onderdeel          Jaar

400 m                 1995

Indoor

Onderdeel          Jaar

400 m                  1994

Persoonlijke records

Outdoor

Onderdeel          Prestatie             Datum                Plaats

200 m                   22,11 s                07 juni 1997       Oordegem

300 m                   34,35 s                21 juli 1997        Merksem

400 m                   47,70 s                12 juli 1997        Anderlecht

800 m                   1 m 49,22 s         22 juni 1995       Merksem

Indoor

Onderdeel          Prestatie             Datum                              Plaats

400 m                  48,68 s                 16 februari 1994             Gent

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bezoek deze zomer zeker Museum2030 bij Habbekrats in Gent!

 

museum2030

Museum 2030 archiveert het heden en etaleert de toekomst. Je herontdekt er de verloren voorwerpen en vergeten jobs van vandaag. En onthult de kansen en dromen die een heerlijke, nieuwe wereld biedt. Wat wil jij later worden? Welkom in ons curiositeitenkabinet! Zie:  http://museum2030.be/

Museum 2030 is een positieve sensibiliseringscampagne van VZW CodeFever binnen het project “Weg het met Mattheus-effect”, één van de goedgekeurde projecten binnen het Digital Belgium Skills Fund van Alexander De Croo. We willen ouders en kinderen op originele wijze, met een bijzonder optimistische knipoog overtuigen van het belang van 21st century skills. Museumcurator CodeFever vzw organiseert programmeerlessen voor kinderen van 8 tot en met 15 jaar, in 33 steden in Vlaanderen. We leren kinderen computationeel leren in een buitenschools en diepgaand leertraject, omdat dit één van de belangrijkste vaardigheden zal worden van de 21ste eeuw. CodeFever vindt het belangrijk dat ieder kind mee is, in deze razendsnel veranderende leef- en werkcontext. Binnen dit project organiseert CodeFever 15 kampen voor kansarme kinderen en 200 workshops in scholen met met meer dan 70% ‘indicatorleerlingen’. What’s next? Het museum leeft verder en zal het komende jaar mee blijven evolueren met de nieuwe trends & inzichten die visionairen en industry leaders met ons delen. Met nieuwe collecties, items en interviews houden we jullie op de hoogte van wat 2030 brengt en hoe je jouw skills kan aanscherpen. Wil je meewerken, je verhaal vertellen of een object nomineren? Neem contact op!

Duik in onze museumcollectie en verken er de objecten en beroepen die we tegen het jaar 2030 niet meer actief zullen kennen. De plastic bankkaart, een papieren handleiding, de dokwerker en kassierster… Het zijn slechts enkele van de archiefstukken waar we met nodige nostalgie naar zullen terugblikken, met diezelfde blik die de videocassette of floppy disk nu krijgt.
Gelukkig is onze collectie even veelbelovend als confronterend. Want achter elk museumstuk gaat een positief toekomstbeeld en optimistisch verhaal schuil. Met nieuwe mogelijkheden, kansen, kleine jongens- en meisjesdromen en een blik op dé superskills van de 21ste eeuw. Bij Habbekrats, E Anseeleplein 3 te Gent.

Organisatie van https://www.codefever.be/nl

Geplaatst in onderwijs, Uncategorized | Een reactie plaatsen

TALENT ON STAGE: Diversiteit in het onderwijs

DI 8 MEI: De Roma & Minderhedenforum presenteren:photo
Een avond met focus op de diversiteit van het huidige lerarenkorps. Of liever, op het gebrek eraan. Want hoewel in het superdiverse Antwerpen van vandaag meer dan de helft van de leerlingen etnisch-cultureel divers is, heeft slechts 1,5 procent van de leerkrachten een migratieachtergrond.  Tickets & info.

Geplaatst in onderwijs, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een nieuw museum, volledig gewijd aan grafische kunsten in Antwerpen!

Museum De Reede ligt aan de Scheldekaaien, tegenover het Steen en is een privé-initiatief van kunstverzamelaar Harry Rutten. Die wil zijn uit de hand gelopen hobby met het grote publiek delen. Rutten bouwde de voorbije 35 jaar een grafiek-collectie uit van maar liefst 250 stuks, waaronder werk van Munch, Goya en Bervoets.  Een echte aanrader in een nieuw pand, speciaal verbouwd tot een volwaardig museum. Jonger dan 13 gratis toegang, anderen tussen 3 en 8 euro. museum De Reede Antwerpen

Francisco Goya – 22 – Disparate puntual

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Alarmerend weinig diversiteit onder Vlaamse leerkrachten

Geplaatst in cultuur, onderwijs, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Danielle Dierckx en Marc Swyngedouw, twee sociologen, schrijven boek vol inspiratie voor het Antwerpen van de toekomst!

Deze sociologen schrijven boek vol inspiratie voor het Antwerpen van de toekomst
Danielle Dierckx is professor sociale wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen, onderzoeksleider bij OASeS en voormalig directeur van het Vlaams Armoedesteunpunt. Haar expertise situeert zich op het vlak van stedelijk en sociaal beleid. Marc Swyngedouw is politiek socioloog aan de Faculteit Sociale Wetenschappen van de KU Leuven. Hij is gewezen voorzitter van de vzw Stad aan de Stroom en van de Culturele Raad van de stad Antwerpen. Foto: Jan Van der Perre

ANTWERPEN –Een boek vol inspiratie voor het Antwerpen van de toekomst. Dat is de ambitie van Onze stad, een nieuw boek dat vanaf vandaag voor debat moet zorgen. Uw krant doet als eerste een greep uit de trommel met ideeën.

“We zijn vertrokken van de grote noden van de stad”, zeggen de sociologen Danielle Dierckx (Universiteit Antwerpen) en Marc Swyngedouw (KU Leuven). “In veertien thematische hoofdstukken brengen deskundigen uit verschillende disciplines telkens het probleem in kaart en beschrijven ze inspirerende oplossingen. Die leveren heel veel stof voor een publiek debat en hopelijk ook voor een positief toekomstproject.”

Het resultaat is een boek dat vanaf vandaag in de handel verkrijgbaar is en dat u ook gratis kunt downloaden.

EEN STAD VOL RUWE DIAMANTEN

Wat is het probleem?

“Op sociaal vlak vertoont Antwerpen werkelijk hallucinante cijfers”, zeggen de samenstellers. “De laatste vijf jaar zijn er 10.000 kinderen geboren in armoede. In het lager onderwijs haalt een aanzienlijk deel van de leerlingen de normen voor lezen, schrijven en rekenen niet. In het secundair onderwijs hebben in tien jaar tijd 14.000 jongeren de school verlaten zonder een diploma. Dat zijn evenveel inwoners als die van het stadsdeel tussen de Turnhoutsebaan en de Plantin en Moretuslei tot aan de Provinciestraat. Er zijn wijken waar 70% van de jongeren ongekwalificeerd is.”

“De werkloosheid is twee keer zo groot als het Vlaamse gemiddelde. Antwerpen telt 35.000 werklozen. Ook dat probleem treft vooral jongeren, waarvan er zelfs 7.000 helemaal van de radar zijn verdwenen. Die dwalen als een verloren groep door de stad.”

Wat kan er worden gedaan?

“Antwerpen is een stad met heel veel jongeren, een stad die niet veroudert en een grote aantrekkingskracht heeft”, zegt Swyngedouw. “Het is ook een zeer diverse stad met mensen die wortels hebben in 175 landen, maar waarvan 80% de Belgische nationaliteit bezit. Als je erin slaagt om die mensen te mobiliseren, dan werk je in de eeuw van de verstedelijking aan de stad van de toekomst.”

“Op dit moment laten we veel te veel ruwe diamanten liggen. Terwijl het wel degelijk mogelijk blijkt om de ongekwalificeerde uitstroom uit het onderwijs om te draaien. Dat bewijzen de voorbeelden van New York, Londen en Toronto. In die laatste stad werd eerst met de scholen van alle netten een globaal plan met heldere doelstellingen gemaakt. Door allerlei projecten, coaches en beurzen voor de leerlingen moet het in de evaluatie van de scholen elk jaar beter gaan. En blijkt een school na jaren niet te voldoen? Dan beginnen ze met een nieuwe school in hetzelfde gebouw.”

“Ook in ons land is inspiratie te vinden. In Leuven worden duizend kinderen begeleid in een buddy-systeem. In Antwerpen zijn er soortgelijke projecten in het secundair onderwijs, maar voor de lagere scholen is er niets.”

“Voor zulke investeringen in de toekomst is geld nodig, al kosten de buddy’s in Leuven niet veel. Bovendien is het een kwestie van keuzes maken. Nu investeert de stad Antwerpen 1 miljoen euro in het project van de Children’s Zone, dat nochtans in Rotterdam nauwelijks zoden aan de dijk heeft gezet.”

“Er moeten ook doelgerichte investeringen in kinderopvang komen”, zegt Dierckx. “Onderzoek heeft bewezen dat kinderopvang een zeer positieve impact heeft op de ontwikkeling. Je wil geen achterstand creëren vanaf de geboorte. Maar in Antwerpen blijft het tekort aan opvang vooral in de zwakste wijken bestaan – Antwerpen-Noord, Borgerhout, Merksem, Hoboken, Kiel – terwijl het daar het meeste nodig is. ”

“In Oostende en Genk lopen succesvolle programma’s waarbij laagopgeleide Marokkaanse moeders in crèches worden ingezet. Dat is ook een goed idee voor Antwerpen.”

BETAALBAAR WONEN VOOR IEDEREEN, KAN DAT?

Wat is het probleem?

“De Antwerpse bevolking groeit zo snel dat er tegen 2030 maar liefst 30.000 nieuwe woningen nodig zijn. Bovendien drijft die groei de prijzen omhoog, waardoor er een groot tekort is aan betaalbare woningen en er een zwart circuit bestaat waarin huisjesmelkers floreren.”

Wat kan er worden gedaan?

“Er moeten meer sociale woningen bijkomen”, vinden de samenstellers van Onze stad. “Daarnaast wordt er in Antwerpen nu al voorzichtig geëxperimenteerd met co-housing, het systeem waarbij verscheidene gezinnen een deel van de woonruimte delen. In een stad met 40% eenpersoonsgezinnen moet je het beleid daarop afstemmen. Dat geldt trouwens niet alleen voor het woonbeleid. Je hebt bijvoorbeeld ook specifieke maatregelen nodig om alleenstaande vrouwen met kinderen te ondersteunen.”

“Om iedereen te helpen aan een leefbare en betaalbare woning met voldoende groen en alle nodige faciliteiten in de buurt, moet je ook buiten de stadsgrenzen kijken en samen met omliggende gemeenten werken aan een stadsregionale aanpak.”

“Bovendien moet de overheid ervoor zorgen dat de schaarste aan betaalbare woningen er niet toe leidt dat de zwakkeren in handen vallen van huisjesmelkers of uit de stad worden weggejaagd. New York heeft daarvoor sinds kort het Mandatory Inclusionary Housing Program, dat voor elke nieuwe projectontwikkeling de stad verplicht om ook goedkopere woningen op te nemen. Enkele Europese steden zoals Stockholm, Boedapest, Wenen en Bologna werken met vergelijkbare methodes.”

Moet de overheid daarbij streven naar een sociale mix of juist niet? “Dat verschilt van wijk tot wijk”, vinden de sociologen. “In een stadsdeel zoals Antwerpen-Noord zijn er dringendere prioriteiten, zoals het verdringen van de huisjesmelkerij en het bevorderen van een gezonde huurmarkt. Dat vergt een gespecialiseerde aanpak.”

“Uit onderzoek is gebleken dat de stress die wordt veroorzaakt door de woonomgeving verschilt van buurt tot buurt. In Antwerpen is die het grootst in Noord, op Linkeroever en Luchtbal. Daar moet je als stadsbestuur op inspelen met de stadsontwikkeling en een specifieke aanpak.”

“Over het algemeen is een betere sociale mix wel nodig, want Antwerpen en andere Belgische steden behoren tot de meest gesegregeerde van Europa. Maar je moet wel weten wat je doet. In Amsterdam is een project voor nieuwe sociale koopwoningen in de Bijlmermeer totaal mislukt omdat niemand er wilde gaan wonen.”

IDEEËN VOOR EEN DUURZAME METROPOOL

Wat is het probleem?

“Volgens de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, red.) bedraagt de economische kost van de vervuiling in België 17,7 miljard euro per jaar. Steden verbruiken 75% van de totale hoeveelheid energie en ze produceren 75% van de broeikasgassen. Antwerpen scoort slecht, ook al doet de stad inspanningen.”

Wat kan er worden gedaan?

“Er moet meer werk worden gemaakt van de circulaire economie, waarin materialen aan het einde van de cyclus worden omgezet in bruikbare stoffen.”

“Een sprekend voorbeeld voor Antwerpen is de haven. Die komt altijd in het vizier als het over mobiliteit gaat, maar te weinig op het gebied van energie. Als je de warmte opvangt die de haven produceert, dan kun je daarmee 1 miljoen woningen verwarmen. Maar dan moeten de stad en het Havenbedrijf bereid zijn om de schotten tussen de bedrijven en de bestuursniveaus te overbruggen en de regie te voeren.”

“Een ander mooi voorstel in ons boek is om voor de oprichting van coöperatieven te beleggen in duurzaamheid. Antwerpen loopt achter, slechts 46% van de woningen is energiezuinig. Maar energiebesparende maatregelen zoals renovaties van woningen kosten geld, terwijl de rente op spaargeld nu nauwelijks iets oplevert. Dat geld zouden de Antwerpenaars kunnen beleggen in coöperatieven die investeren in energiebesparende projecten of in een zonnepark in de haven.”

STAD EN INWONERS ALS VOLWAARDIGE PARTNERS

Wat is het probleem?

“Antwerpen wordt gekenmerkt door een grote dynamiek en veel ondernemerschap bij de bewoners, maar daar wordt te weinig mee gedaan”, vinden Danielle Dierckx en Marc Swyngedouw. “Ook op dat vlak kan en moet het stadsbestuur meer de rol van regisseur opnemen. Een goede regisseur haalt het beste uit zijn spelers.”

Wat kan er worden gedaan?

“Dit boek heet niet voor niets Onze stad. De rode draad is dat we samen aan die stad moeten werken. Vertrouwen is het sleutelwoord. Vertrouwen in bewoners die hun kennis, creativiteit en engagement in dienst willen stellen van de gemeenschap. Die bewoners moeten worden beschouwd als volwaardige partners.”

“In het boek beschrijft Manu Claeys van de burgerbeweging stRaten-generaal, die deze week nog in het nieuws was met het akkoord over Oosterweel, interessante voorbeelden van burgerparticipatie. Zoals een baanbrekend programma in de Amerikaanse stad Minneapolis, waar de inwoners in overleg met de stad en de staat Minnesota prioriteiten bepalen, budgetten toekennen en de uitvoering bewaken in 81 wijken. De overheid kent daarvoor elk jaar 15 miljoen euro toe.”

En zo beschrijft Onze stad nog veel meer mogelijke hefbomen waardoor Antwerpen nog meer “een stad van stijgers” kan zijn. Ook op andere domeinen zoals mobiliteit, arbeidsmarkt, gezondheidszorg, vergrijzing en cultuur.

“Ondanks de problemen is het een stad waar het goed is om te leven”, vinden de samenstellers. “Maar de zwakkeren vallen te vaak uit de boot, het beleid wordt te veel afgestemd op de happy few. Dat kan beter.”

“Dit boek gaat over politiek, want het bevat voorstellen voor een progressief beleid. Maar het is geen partijpolitiek. We zouden met veel plezier zien dat het huidige stadsbestuur erop ingaat. Maar de keuze om het sociaal beleid te commercialiseren, vinden wij gevaarlijk. Ook al omdat het een motie van wantrouwen is tegen het sterke middenveld, waar heel veel ervaring en expertise aanwezig is. Wie kan zo garanderen dat er straks nog wel een goed gecoördineerd sociaal beleid is?”

Onze stad – Inspiratie voor de stad van morgen, uitgeverij Acco, 224 blz., 15 euro via www.acco.be. Gratis via www.planvoora.be/onzestad

Geplaatst in cultuur, gezondheid, onderwijs, Uncategorized, zorg | Een reactie plaatsen

Knack: Sandrine Ekofo: “Onderwijsbeleid moet focussen op ondersteuning van kwetsbare ouders.”

‘Als er zich in het onderwijs een probleem stelt, moet een beleid uitgewerkt worden dat kwetsbare ouders ondersteunt in de schoolbegeleiding van hun kinderen’, schrijft Sandrine Ekofo. Zij vraagt ook aandacht voor de vele succesverhalen bij allochtonen van de tweede generatie.

'In plaats van te polariseren, moet beleid focussen op ondersteuning voor kwetsbare ouders'

© Belga Image

Onze vereniging Kilalo begeleidt en inspireert sinds 2013 jongeren van Afrikaanse afkomst op het gebied van onderwijs, cultuur en vrijetijdsbesteding. Ouders met een taalbarrière of met onvoldoende kennis van het Vlaams onderwijssysteem vertrouwen hun kinderen aan onze organisatie toe.

Als voorzitter stel ik vast dat deze ouders wel betrokken zijn bij het schoolparcours van hun kinderen. Een belangrijk deel van onze werking is de huiswerkbegeleiding. Elke woensdag en zaterdag brengen een 40-tal ouders afkomstig uit Afrika hun kinderen naar de huiswerkklassen.

Iedere keer opnieuw zie ik dat ouders, ondanks hun gebreken, proberen oplossingen te vinden. Wanneer ze zelf niet in staat zijn om hun kinderen te begeleiden, zoeken ze een persoon of een organisatie zoals Kilalo die dat wel in hun plaats kan doen.

Delen

In plaats van te polariseren, moet beleid focussen op ondersteuning voor kwetsbare ouders.

Vlaams minister van onderwijs Hilde Crevits verklaarde met weinig nuance dat de tweede generatie allochtonen amper vooruitgang boekt in vergelijking met de eerste generatie. Zoals andere politici heeft zij veel te weinig aandacht voor de succesverhalen bij die tweede generatie. Deze verhalen zijn ongekend en onzichtbaar in de media maar daarom niet onbestaande. Nochtans zijn ze cruciaal in het stimuleren van jongeren én ouders van allochtone afkomst.

Succesverhalen zijn geen uitzonderingen meer in Vlaanderen. In het bestuur van Kilalo zetelen hoogopgeleide jongeren van Afrikaanse afkomst. Juristen, maatschappelijk werkers, leerlingenbegeleiders, IT-analisten, provincieraadsleden. Jawel, deze jongeren behoren allemaal tot de tweede generatie!

De vrijwilligers in onze organisatie zijn vooral hoogopgeleide jongeren uit de tweede generatie. De jongeren die zij begeleiden spreken thuis een andere taal dan het Nederlands en toch zijn ze perfect tweetalig.

De recente uitspraken creëren een negatieve sfeer rond ‘allochtonen’. Een minister van onderwijs mag niet met een beschuldigende vinger wijzen naar ouders uit bepaalde bevolkingsgroepen. Indien zich werkelijk een probleem stelt, moet een beleid uitgewerkt worden dat kwetsbare ouders ondersteunt in de schoolbegeleiding van hun kinderen. Politici die daar aan willen werken doen dat beter met verbindende taal in plaats van met polariserende uitspraken.

Vertrouwen en betrokkenheid

Naast ondersteuning is het belangrijk om te werken aan vertrouwen en betrokkenheid tussen ouders en scholen. Zo zouden scholen meer expertise moeten opbouwen in het omgaan met leerlingen en ouders met een andere culture achtergrond.

Ik ervaar dat de sociale klasse, meer dan afkomst, een invloed heeft op de betrokkenheid van ouders. Scholen bereiken vooral ouders uit de sociale midden- en hogere klasse. De redenen hiervoor zijn zeer uiteenlopend. Daarom is het problematisch als enkel de afkomst van de ouders belicht wordt in plaats van de complexiteit van het probleem te bestuderen en daadkrachtige beleidsmaatregelen te nemen.

Ik ontken niet dat er problemen zijn. Maar het is belangrijk dat alle betrokken partijen samen oplossingsgericht kijken naar die problemen. De ontwikkeling van een kind is een gedeelde verantwoordelijkheid van ouders, scholen en beleidsmakers. Bij problemen mag de verantwoordelijkheid niet bij één groep gelegd worden.

‘Allochtone’ ouders stigmatiseren is niet de oplossing. Wat de Vlaamse regering moet doen is werk maken van een grondige hervorming van het onderwijssysteem en problemen zoals het gebrek aan diversiteit in het lerarenkorps en het watervalsysteem aan te pakken.

Ik nodig minister Crevits uit om een kijkje te komen nemen in onze huiswerkklassen voor Afrikaanse kinderen. Ze zal zien dat de ouders hun best doen om hun kinderen een betere toekomst te geven, maar vaak geconfronteerd worden met problemen waar onze politici geen antwoord op bieden.

Lees meer over:

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen